< Δείτε όλα τα Άρθρα για την Ψωρίαση

Γιατί δεν μπορώ να χορτάσω την παραλία, ζώντας με την ψωρίαση

Merritt

Η Merritt Ward είναι μία από τις συντάκτριες της κοινότητάς μας, η οποία πάσχει επί του παρόντος από ψωρίαση. Ζει στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης, όπου εργάζεται ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και ελπίζει οι προσωπικές της ιστορίες να εμψυχώσουν και να ενθαρρύνουν άλλους ασθενείς με ψωρίαση. 

Όπως και οι ντόπιοι κάτοικοι της Βοστόνης, έτσι και εγώ απολαμβάνω (σχεδόν) όσο τίποτε άλλο τις πολύτιμες ημέρες μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου: αυτές ακριβώς τις ηλιόλουστες, όμορφες ημέρες που μας δίνουν κουράγιο όσο στεκόμαστε στη βροχή, στο παγωμένο χιόνι και στους ισχυρούς ανέμους τους υπόλοιπους οκτώ μήνες του χρόνου. Για εμάς, οι καλοκαιρινές ημέρες αξίζουν περισσότερο από το βάρος τους σε χρυσό. Μερικές φορές, είναι πραγματικά επίπονο να είμαι αναγκασμένη να μείνω στο γραφείο μου μία καλοκαιρινή ημέρα με καθαρό ουρανό και 24 βαθμούς Κελσίου. Εντάξει, μπορεί να υπερβάλω λίγο για λόγους εντυπωσιασμού, αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. 

Καλοκαίρι σημαίνει να ξυπνάς νωρίς το πρωί, να παραγεμίζεις με θαυμαστή δεξιοτεχνία το φορητό ψυγειάκι με όποιο σνακ και αναψυκτικό μπορείς να φανταστείς ότι θα χρειαστείς ή θα θελήσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς και πολλαπλές επιλογές για μεσημεριανό, να τοποθετείς όλες αυτές τις προμήθειες στρατηγικά στο ποδήλατό σου και να πηγαίνεις στην παραλία που προτιμάς εκείνη την ημέρα, εάν έχεις την τύχη να υπάρχουν πολλές επιλογές στην περιοχή σου. 

Το καλοκαίρι στη Βοστόνη, ιδιαίτερα εκεί που ζω εγώ, είναι συνώνυμο με τις παραλίες. Οι παραλίες παντού αποτελούν μία ασύγκριτη, απόλυτη όαση από τη βαβούρα και τα βάσανα της καθημερινής μας ζωής. Είναι ένα μέρος όπου μπορεί κανείς να απομονωθεί, να ηρεμήσει και να ζήσει τη στιγμή, κάτι που φαίνεται να έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τους φρενήρεις ρυθμούς και τα αλλεπάλληλα μηνύματα που μας βομβαρδίζουν καθημερινά, 24 ώρες το 24ωρο. Επίσης, είναι ίσως ένα από τα ελάχιστα μέρη όπου μπορεί κανείς να μαζευτεί με τους φίλους και την οικογένειά του ή να απολαύσει λίγο χρόνο αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό του. 

Λατρεύω την παραλία, επειδή μου αρέσει η άμμος, το αλμυρό νερό και οι ανεμπόδιστες αχτίδες του ηλίου. Ξέρω, ξέρω. Όλοι λατρεύουν την παραλία γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους. Όμως, επειδή ζώντας με την ψωρίαση, αυτοί οι απλοί καλοκαιρινοί θησαυροί ανακουφίζουν (ίσως μόνο για μία ημέρα) το κνησμώδες, κόκκινο, φολιδωτό δέρμα μου. Μου φάνηκε ότι, όταν η δερματολόγος μου, μου διέγνωσε ψωρίαση, σχεδόν απνευστί με παρότρυνε να πάω το συντομότερο δυνατόν στην παραλία εκείνο το καλοκαίρι! Γρήγορα έμαθα ότι ο ήλιος και το θαλασσινό νερό (ακόμη και η ενοχλητική άμμος!) θα μπορούσαν να βοηθήσουν το δέρμα μου να καθαρίσει. Μητέρα Φύση, σ' αγαπώ!

Κάθε καλοκαίρι, καθώς περπατώ από την πετσέτα μου ως την άκρη του νερού, όπου ακουμπώ πρώτα τις άκρες των δαχτύλων μου και έπειτα βρίσκω το θάρρος να κάνω μία βουτιά, νιώθω ευγνώμων που ζω κοντά σε παραλία και, το κυριότερο, που οι φίλοι και η οικογένειά μου αγαπούν επίσης την παραλία. Και, εάν οι κηλίδες μου εξαφανιστούν για λίγο, αυτό θα είναι πράγματι το κερασάκι στην τούρτα. Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι φεύγουν και αυτές για να περάσουν μία μέρα στην παραλία...

Related articles